Pomysłodawcą i budowniczym najwyżej na świecie położonej linii kolejowej jest polski inżynier Ernest Malinowski (1808 - 1899), który po upadku powstania listopadowego wyjechał do Francji, gdzie ukończył elitarną Ecole des Ponts et des Chaussees, a następnie w 1852 r. do Peru jako ekspert z dziedziny budownictwa kolejowego.

Zaproponowany przez niego projekt kolei, umożliwiającej transport minerałów i cennych gatunków drewna znad Ukayali przez wysokie Andy do stolicy Peru, a dalej do portu Callao nad Oceanem, początkowo uznano za zbyt rewolucyjny i odrzucono. Jednak w 1871 r. Kongres Republiki Peru zaakceptował projekt Malinowskiego. Jego realizację rozpoczęto w 1872 r., a już wiosną następnego roku osiągnięto przełęcz Ticlio na wysokości 4818 m, najwyżej położony punkt linii kolejowej na świecie, do której prowadził wykuty w skale tunel długości 1200 metrów, 30 mostów i wiaduktów oraz 62 tunele o długości 6 km. Most nad wąwozem Verrugas należy do największych na świecie - ma 77 metrów wysokości i 175 m długości. W 11 miejscach, by umożliwić zmianę kierunku jazdy, zastosowano specjalne obrotnice. Najwyższy wiadukt ma wysokość 70 m. Wojna chilijsko-peruwiańska przerwała prace. Po wojnie z Chile dokończono budowę odcinka do Oroya, a po śmierci Ernesta Malinowskiego przedłużono ją do Cerro de Pasco, największych terenów górniczych w Peru.

Malinowski pracował również w Ekwadorze, gdzie w 1886 r. był kierownikiem budowy linii kolejowej z Guayaquil do Quito. Po powrocie do Peru objął stanowisko profesora i kierownika Katedry Topografii na Uniwersytecie w Limie.

W Peru Ernest Malinowski uważany jest za bohatera narodowego. Jego dokonania upamiętnia pomnik na przełęczy Ticlio.

Rząd peruwiański zamierza doprowadzić trasę kolei transandyjskiej do rzeki Ucayali.