JAN JÓZEF SZCZEPAŃSKI
Jan Józef Szczepański (ur. 1919) - prozaik, eseista, krytyk filmowy, tłumacz, reportażysta i autor scenariuszy. Związany z redakcją "Tygodnika Powszechnego" (1947 - 1953 i od 1956). Prezes Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich (1980 - 1983), potem prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (1989 - 1990). Znane utwory to powieści: "Polska jesień" (1955), "Ikar" (1966), "Wyspa" (1968), "Kapitan" (1986), "Rozłogi" (2001); zbiory opowiadań: "Za przełęczą" (1967), "Ultima Thule" (1987), "Historyjki" (1990), reportaże "Zatoka Białych Niedźwiedzi" (1960), "Koniec westernu" (1971); szkice: "Przed nieznanym trybunałem" (1975), "Kadencja" (1986); eseje "Wszyscy szukamy" (1998).