Do grona najwybitniejszych alpinistów świata zaliczany jest Polak - Jerzy Kukuczka, drugi w historii zdobywca Korony Himalajów - czternastu najwyższych na Ziemi szczytów ośmiotysięcznych, do których należą Mount Everest, K-2, Kangczendzonga, Lhotse, Makalu, Cho Oyu, Dhaulagiri, Manaslu, Nanga Parbat, Annapurna, Gasherbru, Broad Peak, Gasherbrum II, Shisha Pangma.

W walce o Koronę Himalajów, toczącej się powyżej strefy śmierci ponad 7500 - 8000 m n.p.m., liczyło się dwóch wspinaczy: Reinhold Messner i Jerzy Kukuczka, choć w 1979 r., kiedy pierwszy z nich zdobywał swój piąty szczyt, drugi zaczynał dopiero przygodę z Himalajami.

Jerzy Kukuczka na 11 szczytów z Korony Himalajów poprowadził nowe drogi, a na czterech dokonał pierwszych wejść zimą. Na pierwszą wyprawę w Hindukusz wyjechał w 1976 r. (Kohe Tez - 7015 m). Rok później spotkała go pierwsza porażka w Himalajach - nie zdobył Nagiej Góry (Nanga Parbat). W 1980 r. pokonał Mt. Everest, rok później osiągnął samotnie Makalu i w 1982 r. Broad. Kiedy w 1983 r. wszedł na Gesherbrumy I i II, Reinhold Messner ogłosił zamiar zdobycia Korony Himalajów (miał wtedy w dorobku 9 szczytów ośmiotysięcznych). Jerzy Kukuczka włączył się do rywalizacji. W 1985 r. polski himalaista zdobył trzy szczyty: Dhaulagiri, Cho Oyu i Nanga Parbat, w następnym - Kangczendzongę, K-2 i Manaslu. Właśnie pod szczytem Manaslu Kukuczka otrzymał wiadomość, że wejściem na Makalu i Lhotse Messner zakończył pojedynek o Koronę Himalajów. Jerzy Kukuczka wysłał do Włocha telegram z gratulacjami, a na brakujące mu do Korony Annapurnę i Shisha Pangmę wszedł rok później. Zginął podczas wspinaczki południową ścianą Lhotse. Przyjaciele pochowali go w szczelinie lodowej. Był człowiekiem bardzo wierzącym i swoim modlitwom nadawał wymiar alpinistyczny, używając słów: "Od śmierci w dolinach zachowaj nas Panie".