|
|
|
|
Katastrofa - koniec krótkiej niepodległości
Istnienie II Rzeczpospolitej przerwał wybuch II wojny światowej. 1
IX 1939 r. Niemcy zaatakowały Polskę, 17 IX - ze wschodu uderzył Związek
Radziecki. Po miesiącu walk Niemcy i ZSRR dokonały kolejnego rozbioru
Polski. Na części terytoriów utworzono tzw. Generalne Gubernatorstwo,
część wcielono do Rzeszy.
 |
|
|
|
|
| |
 |
|
|
Warszawa w trakcie
powstania warszawskiego w 1944 r. |
|
|
|
|
|
|
Tereny wschodnie znalazły się pod okupacją ZSRR. Obaj okupanci rozpoczęli
(choć na różną skalę) politykę wyniszczania ludności polskiej, zapełniały
się niemieckie obozy koncentracyjne, sowieckie łagry, inteligencja
polska rozstrzeliwania była masowo w Palmirach, Wawrze i wielu miejscach
straceń. 21 tysięcy oficerów, urzędników i inteligentów rozstrzelano
na rozkaz Stalina, głównie wKatyniu i Charkowie.
Z rąk hitlerowców zginęło ok. 3 miliony Żydów - obywateli polskich
oraz ponad 2 miliony Polaków. Kilkaset tysięcy Polaków i Żydów
było wywiezionych na Wschód przez władze sowieckie, gdzie bardzo wielu
wyginęło. Cały obszar Polski był poddany w latach 1939-1945 radykalnym
i krwawym czystkom etnicznym.
Rząd Polski kontynuował walkę. W Londynie rezydowali prezydent Władysław
Raczkiewicz i premier oraz Wódz Naczelny Władysław Sikorski. Podporządkowane
im organizacje konspiracyjne stworzyły zaś w kraju prawdziwe Państwo
Podziemne z własną administracją i szerokim systemem nielegalnego
szkolnictwa średniego i wyższego (szkoły polskie z wyjątkiem
podstawowych zostały zlikwidowane). Liczba uczestników zbrojnego ruchu
oporu przekroczyła 400 tysięcy żołnierzy, a działalność dywersyjna
i akcje partyzanckie należały do najliczniejszych w okupowanej Europie.
|
|
|
|
|
|
