|
Mieszko I i Bolesław Chrobry - "budowniczowie
państwa"
Panowanie Mieszka I (?-992) oraz jego syna Bolesława zwanego Chrobrym
to czasy jednoczenia plemion polskich i budowy nowoczesnego państwa,
nie tylko silnego wewnętrznie, ale także aktywnie uczestniczącego
w polityce europejskiej. Na drodze konfliktów zbrojnych,
 |
|
|
|
|
| |
 |
|
|
Denar Bolesława Chrobrego |
|
|
|
|
|
|
rozwoju handlu, a także małżeństw oraz tworzenia aparatu administracyjnego, opartego m.in. na strukturze kościelnej, do Polski przyłączyło się Pomorze, Małopolska i Śląsk (972-990). Przede wszystkim jednak Polska stała się państwem liczącym się na arenie międzynarodowej. Wojny, umiejętne prowadzone przez Mieszka i Bolesława, przyniosły Polsce nie tylko nabytki terytorialne (Grody Czerwieńskie oraz przejściowo Morawy i Łużyce), ale pozycję państwa silnego i groźnego dla ewentualnego przeciwnika (nawet dla cesarza). Największymi sukcesami polityki zagranicznej pierwszych Piastów były zjazd gnieźnieński (1000), na którym cesarz Otton III uznał w Bolesławie głównego sojusznika w dziele jednoczenia Europy pod berłem cesarskim i zgodził się na powołanie polskiej, niezależnej prowincji kościelnej, oraz koronacja Bolesława I w roku 1025.
|
