Polacy w lotach kosmicznych

W 1967 r. Polska przystąpiła wraz z innymi państwami bloku socjalistycznego do radzieckiego programu Interkosmos, obejmującego prace w zakresie łączności i teledetekcji, medycyny, biologii i fizjologii człowieka, meteorologii, kartografii, geografii, geodezji, fizyki kosmicznej, astronomii itp.

Dla projektów realizowanych przez rakiety Wertikał i satelity programu Interkosmos polscy uczeni zaprojektowali wiele przyrządów badawczych i aparatury pomiarowej oraz opracowali program Kopernik 500 do badań promieniowania radiowego słońca.

Włączono też Polaków do załogowych lotów kosmicznych. Po trwających ponad rok testach i treningach 27 czerwca 1978 r. dyplomowany pilot major Mirosław Hermaszewski (ur. 1941) - jako pierwszy Polak - na statku Sojuz 30 pod dowództwem kosmonauty radzieckiego, pułkownika Piotra Klimuka, wyleciał w kosmos, gdzie spędził 7 dni, 22 godziny, 2 minuty i 59 sekund. Kosmonauci na stacji Salut 6 przeprowadzili dziewięć eksperymentów, w tym pięć przygotowanych przez polskie instytuty badawcze.

Mirosław Hermaszewski Zamiłowanie do ryzyka odziedziczył po swym dziadku, który wraz z hrabią Małyńskim odbył podróż dookoła świata.

Nie jest jednak jedynym Polakiem w Kosmosie. W 1998 r. astronauta-badacz (payload specjalist) James A. Pawelczyk odbył lot kosmiczny jako członek siedmioosobowej załogi wahadłowca Columbia. W lot kosmiczny zabrał polską flagę, którą 3 maja 1999 r. przekazał Prezydentowi RP Aleksandrowi Kwaśniewskiemu.