Pierwszym człowiekiem, który użył wyrażenia "bezkrwawe łowy" na określenie polowania z użyciem aparatu i kamery, był Włodzimierz Puchalski (1908 - 1979), pionier fotografii przyrodniczej i przyrodniczego filmu popularnonaukowego, autor kilkudziesięciu albumów i ponad 40 filmów, zwycięzca wielu konkursów fotograficznych w kraju i za granicą.

Przygodę z fotografowaniem przyrody rozpoczął w Korpusie Kadetów i na studiach, fotografując ptaki na stawach rybnych w Żółkwi (ze zbudowanych z trzciny "czatowni"), a potem ptaki drapieżne w Sokalu. Uwieczniał też polowania polskiej szlachty.

Po przerwie spowodowanej wojną, kiedy to po kapitulacji polskiej armii pracował jako leśniczy w Puszczy Sandomierskiej, wrócił do swej pasji. Związał się z Wytwórnią Filmów Oświatowych w Łodzi i podróżując po Polsce, uwieczniał przyrodę. Obiektywem aparatu śledził stada wędrownych ptaków nad Biebrzą i Narwią, żubry, łosie, wilki, rysie, bobry, jelenie i mniejsze zwierzęta. Na Spitsbergenie zrealizował bogaty materiał o faunie tego zimnego skrawka świata, a na Wyspie Króla Jerzego na Antarktydzie w polskiej stacji badawczej fotografował pingwiny, słonie morskie, kości wielorybów i oczywiście ukochane ptaki. Zmarł, fotografując morskie ptaki - skuy.